۵ هزار معلول، صدها زن بی‌سرپرست؛ صدای بی‌پناهی در گچساران

نشست اخیر شورای مشارکت‌های مردمی گچساران، بیش از آنکه یک جلسه اداری باشد، به صحنه‌ای برای بیان دغدغه‌ها و گلایه‌های جدی مسئولان و خیران تبدیل شد. محورهای کلیدی این نشست را می‌توان در سه بخش خلاصه کرد:
– گستردگی مأموریت‌های بهزیستی و فشار مضاعف بر این سازمان.
– کم‌کاری و غیبت برخی دستگاه‌ها در همراهی با جامعه هدف.
– لزوم هم‌افزایی ادارات، خیران و شرکت‌های بزرگ برای حمایت از اقشار آسیب‌پذیر.

🟢 گلایه‌های صریح بهزیستی

افشین بدخشان، رئیس بهزیستی گچساران، با صراحت از وضعیت موجود انتقاد کرد:
– مأموریت‌های بهزیستی از «دوره جنینی تا پایان عمر» را شامل می‌شود؛ از زنان بی‌سرپرست تا معلولان، از کودکان کار تا خانواده‌های چندقلو.
– آمارها تکان‌دهنده است: ۵ هزار معلول در شهرستان، ۶۶۰ نفر با مشکلات اعصاب و روان، ۱۲۵۰ زن بی‌سرپرست.
– بهزیستی خود را «جزیره‌ای تنها» خواند؛ نهادی که با اعتبارات محدود، بدون همراهی کافی سایر دستگاه‌ها، بار سنگین اجتماعی را به دوش می‌کشد.

🟡 نقد فرهنگ غیبت مدیران
امین رضایی، رئیس شبکه بهداشت و درمان، به نکته‌ای مهم اشاره کرد:
– عدم حضور برخی مدیران در جلسات به یک «فرهنگ» تبدیل شده است؛ در حالی که تصمیمات این شورا مستقیماً بر زندگی هزاران نفر اثر دارد.
– او اعلام آمادگی کرد که کلینیک شفا خدمات درمانی ویژه برای جامعه هدف بهزیستی ارائه دهد.

🔵 نقش خیران و نهادهای دینی
– ابراهیم قاسمی، رئیس اوقاف، از وقف سه واحد مسکونی برای دختران معلول و زنان بی‌سرپرست خبر داد.
– سید ظهیرالدین پورالحسینی، خیر گچسارانی، بر ضرورت فرهنگ‌سازی و آموزش عمومی برای شناخت جامعه هدف تأکید کرد و یادآور شد که حتی قوانین موجود مانند سهمیه ۳ درصدی استخدام معلولان نیز به‌درستی اجرا نمی‌شود.

۵

🟣 نگاه فرمانداری
مجید محمدی، معاون فرماندار، با تأکید بر اهمیت این شورا گفت:
– خدمات‌رسانی به جامعه هدف بهزیستی «هم دشوار و هم لذت‌بخش» است.
– با وجود جلسات مناسب‌سازی، هنوز فاصله زیادی با شرایط مطلوب داریم.
– او خواستار تقسیم‌کار روشن میان ادارات و سرکشی مستمر از خانواده‌های معلولان شد.

–

✍️ جمع‌بندی تحلیلی
این نشست نشان داد که بهزیستی گچساران در خط مقدم آسیب‌های اجتماعی ایستاده است؛ نهادی که گستره مأموریت‌هایش فراتر از توان مالی و انسانی آن است. گلایه‌های صریح رئیس بهزیستی، نقد فرهنگ غیبت مدیران، و تأکید فرمانداری بر ضرورت تقسیم‌کار، همگی یک پیام مشترک دارند:
– بدون هم‌افزایی ادارات، خیران، شرکت نفت و سایر نهادها، بهزیستی قادر به پاسخگویی به نیازهای گسترده جامعه هدف نخواهد بود.
– اجرای دقیق قوانین موجود (مانند سهمیه استخدام معلولان) و مناسب‌سازی زیرساخت‌های شهری، باید از شعار به عمل تبدیل شود.
– مشارکت مردمی و خیران، هرچند ارزشمند، نمی‌تواند جایگزین مسئولیت قانونی دستگاه‌ها باشد؛ بلکه باید مکمل آن باشد.