ام‌البنین، مادر وفا و ایثار

بانویی که چهار فرزندش را در راه ولایت فدا کرد و با صبری آسمانی، مرثیه‌خوان کربلا شد

حضرت ام‌البنین (س) بانویی بزرگوار، همسر امیرالمؤمنین علی (ع)، و مادر حضرت عباس (ع) بود که به دلیل ایمان، ادب، و وفاداری‌اش جایگاه ویژه‌ای در تاریخ اسلام و میان شیعیان دارد.

🌹 معرفی اجمالی
– نام اصلی: فاطمه کلابیه
– کنیه: ام‌البنین (به معنای “مادر پسران”)
– زادگاه: کوفه
– وفات: سال ۷۰ هجری قمری در مدینه
– آرامگاه: قبرستان بقیع، مدینه

👪 خانواده
– پدر: حزام بن خالد، مردی شجاع و مهمان‌نواز
– مادر: ثمامه بنت سهیل
– همسر: امام علی (ع)، پس از وفات حضرت فاطمه زهرا (س)
– فرزندان:
– حضرت عباس (ع)
– عبدالله بن علی
– جعفر بن علی
– عثمان بن علی

✨ ویژگی‌های شخصیتی
– ولایتمداری: از همان ابتدای ورود به خانه امام علی (ع)، اطاعت و عشق به ولایت را در رفتار و گفتار نشان داد و فرزندانش را نیز با همین روحیه تربیت کرد.
– ادب و فروتنی: از امام علی (ع) خواست او را با کنیه “ام‌البنین” صدا بزند تا یاد مادر حسنین (ع) تازه نشود.
– شاعره و ادیب: او را بانویی فصیح، اهل فضل و دانش دانسته‌اند.

🕊 نقش در کربلا و پس از آن
– حضرت ام‌البنین (س) در واقعه کربلا حضور نداشت، اما چهار فرزندش در رکاب امام حسین (ع) به شهادت رسیدند.
– پس از کربلا، با برپایی مجالس عزاداری و سرودن مراثی جان‌سوز، مظلومیت اهل‌بیت (ع) را آشکار کرد و علیه ظلم یزید افشاگری نمود.
– سوگواری او برای فرزندانش، به‌ویژه حضرت عباس (ع)، در تاریخ به عنوان نمونه‌ای از وفاداری و صبر مادرانه ثبت شده است.

📅 یادبود و وفات
– وفات ایشان در سال ۷۰ هجری قمری رخ داد.
– علت وفات را اندوه عمیق پس از واقعه کربلا دانسته‌اند.
– هر ساله در ایران و جهان اسلام، مراسم عزاداری و یادبود ایشان برگزار می‌شود.

🌺 جمع‌بندی
حضرت ام‌البنین (س) نه تنها مادر قمر بنی‌هاشم، بلکه نماد وفاداری، ادب، و تربیت ولایی در تاریخ اسلام است. زندگی او الگویی برای مادران و همسران معرفی می‌شود، زیرا توانست با ایمان و ادب، فرزندانی تربیت کند که در راه حق و ولایت جان خود را فدا کردند.