در کهگیلویه‌وبویراحمد ماینرها برق مردم را بلعیدند؛ خاموشی‌ها تقصیر چه کسی است؟

امحای ۲۳۳ دستگاه ماینر غیرمجاز در یاسوج، در نگاه اول اقدامی مثبت و در راستای صیانت از حقوق عمومی تلقی می‌شود؛ اما وقتی این اقدام در بستر «بی‌برقی و ناترازی شدید انرژی» تحلیل شود، پرسش‌های جدی‌تری را به ذهن متبادر می‌کند.

بر اساس اعلام مسئولان، این تعداد دستگاه حدود ۷.۵ میلیون کیلووات‌ساعت برق مصرف کرده‌اند؛ عددی که برای استانی با زیرساخت محدود و مصرف فزاینده، معادل یک فشار سنگین بر شبکه توزیع است. این یعنی در روزهایی که مردم با قطعی برق، آسیب به لوازم خانگی، اختلال در کسب‌وکار و حتی بحران در خدمات درمانی مواجه هستند، بخشی از این خاموشی‌ها نه ناشی از کمبود ذاتی، بلکه نتیجه «مصرف پنهان و غیرقانونی» بوده است.

۱-ضربه مستقیم به استان در زمان بی‌برقی::

ماینرها به‌صورت شبانه‌روزی و با مصرف بالا کار می‌کنند. در پیک مصرف، همین بار اضافه می‌تواند باعث فروپاشی تعادل شبکه و تحمیل خاموشی به مناطق مسکونی شود.

۲. تضعیف بخش تولید و اشتغال:

در استانی که صنایع کوچک و کارگاه‌ها به برق پایدار وابسته‌اند، هر دقیقه قطعی برق یعنی توقف تولید، کاهش درآمد و در نهایت ضربه به اشتغال محلی.

۳. افزایش نارضایتی عمومی:

وقتی مردم در گرمای شدید با قطع برق مواجه‌اند، اما همزمان خبر فعالیت گسترده ماینرهای غیرمجاز منتشر می‌شود، احساس «بی‌عدالتی در توزیع انرژی» به شدت افزایش می‌یابد.

۴. هزینه‌سازی مضاعف برای دولت:

طبق اعلام رسمی، جبران این میزان مصرف از طریق انرژی خورشیدی نیازمند حدود ۹ میلیون دلار سرمایه‌گذاری است؛ یعنی خسارتی که می‌توانست صرف توسعه زیرساخت شود، عملاً به هدر رفته است.

نکته مهم؛ چرا حالا؟

سؤال کلیدی اینجاست:

اگر این حجم از مصرف غیرمجاز وجود داشته، چرا پیش از رسیدن به بحران خاموشی‌ها، شناسایی و جمع‌آوری نشده است؟

واقعیت این است که امحای ماینرها در این مقطع، بیش از آنکه نشانه پیشگیری باشد، بیانگر «ضعف نظارت پیشینی» است. یعنی شبکه‌ای که باید پیش از بحران عمل می‌کرده، اکنون در حال واکنش به بحران است.

جمع‌بندی:

برخورد با استخراج غیرمجاز رمزارز، اقدامی ضروری و قابل دفاع است، اما کافی نیست. آنچه امروز مردم کهگیلویه‌وبویراحمد را آزار می‌دهد، نه فقط وجود ماینرها، بلکه «زمان دیرهنگام مقابله» و «هزینه‌ای است که از جیب مردم پرداخت شده است».

اگر این روند به‌صورت مستمر، هوشمند و پیشگیرانه دنبال نشود، حتی امحای هزاران دستگاه دیگر نیز نمی‌تواند تضمین‌کننده پایداری برق در روزهای سخت پیش‌رو باشد.

پیام روشن این اتفاق:

بحران برق، فقط کمبود تولید نیست؛ بلکه نتیجه ضعف مدیریت مصرف و نظارت است.