حسین(ع) را فقط به جنگ روز عاشورا نباید شناخت؛کربلا یک مکتب برای همه عصرهاست

«عاشورا یک روز بود؛ اما پیام حسین(ع) برای همه روزهای تاریخ است.»

هر سال با فرا رسیدن ماه محرم، دل‌های میلیون‌ها انسان به یاد کربلا می‌تپد. خیابان‌ها سیاه‌پوش می‌شوند، پرچم‌های عزا برافراشته می‌گردند و مردم با اشک و ماتم، یاد مظلومیت امام حسین(ع) و یارانش را زنده نگه می‌دارند. اما یک پرسش مهم وجود دارد؛ آیا شناخت امام حسین(ع) فقط به عزاداری در روز عاشورا محدود می‌شود؟
حقیقت این است که عاشورا پایان راه امام حسین(ع) نیست؛ آغاز شناخت مکتبی است که می‌تواند مسیر زندگی انسان را تغییر دهد.
امام حسین(ع) تنها قهرمان یک نبرد تاریخی نبود. او نماد آزادگی، عدالت‌خواهی، عزت، شجاعت و ایستادگی در برابر ظلم است. اگر حسین(ع) را فقط در میان اشک‌ها و مراسم عزاداری جست‌وجو کنیم، بخش بزرگی از پیام او را نادیده گرفته‌ایم.
حسین(ع) را باید در رفتار روزانه خود پیدا کنیم؛ آنجا که میان حق و باطل قرار می‌گیریم. آنجا که باید برای عدالت هزینه بدهیم. آنجا که باید در برابر دروغ، فساد، تبعیض و ظلم سکوت نکنیم.
عاشورا به ما می‌آموزد که انسان می‌تواند در اوج تنهایی نیز بر اصول خود پایبند بماند. امام حسین(ع) به ما یاد داد که ارزش انسان به تعداد یارانش نیست، بلکه به درستی راهی است که انتخاب می‌کند.
امروز جهان بیش از هر زمان دیگری به پیام عاشورا نیاز دارد. جامعه‌ای که در آن صداقت، مسئولیت‌پذیری، وفاداری، احترام به حقوق مردم و دفاع از حقیقت زنده باشد، جامعه‌ای حسینی است؛ حتی اگر در آن روز عاشورا نباشد.
اشک بر امام حسین(ع) ارزشمند است، اما زمانی کامل می‌شود که به شناخت و عمل منتهی گردد. عزاداری زمانی معنا پیدا می‌کند که از مدرسه عاشورا درس بگیریم و آن درس‌ها را در زندگی فردی و اجتماعی خود به کار ببندیم.
امام حسین(ع) را نباید فقط در ظهر عاشورا شناخت؛ باید او را در تمام روزهای سال، در تصمیم‌های زندگی، در اخلاق، در عدالت‌خواهی و در دفاع از حقیقت شناخت.
عاشورا یک روز در تقویم است، اما حسین(ع) چراغی است که می‌تواند همه روزهای زندگی انسان را روشن کند.